ဒုတိယကမၻာစစ္ အတြင္းက ဂ်ာမန္တို႔ သုံးခဲ့တဲ့ ဟစ္တလာရဲ့ လူသတ္လက္နက္ (၅) မ်ိဳး

ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက နာဇီဂ်ာမဏီတပ္ေတြဟာ ပံ့ပိုးမွုအမ်ားဆုံးရတဲ့ တပ္မ်ားလို႔ဆိုရမွာပါ။သိပၸံပညာ၊ အင္ဂ်င္နီယာပညာနဲ႔ ေခတ္သစ္ထုတ္လုပ္မွု နည္းပညာမ်ားရဲ့ ေထာက္ကူမွုေတြနဲ႔ ဂ်ာမန္ တပ္မ်ားရဲ့ လွုပ္ရွားမွုဟာ အဆင့္ျမင့္မားစြာ ယႏၲရားတပ္ဆင္ထားတဲ့ စစ္ေရး လွုပ္ရွားမွုမ်ား ျဖစ္လာ ပါတယ္။

အရင္ ႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္က တိုက္ပြဲမ်ားမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ တပ္ေတြထက္ ပိုမိုလၽွင္ျမန္ၿပီး တိုက္ခိုက္နိုင္စြမ္း ျမင့္ မားကာ ၎ထက္ေႏွးေကြးတဲ့ ရန္သူေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသားေခ်မွုန္းၿပီး ဥေရာပတိုက္ႀကီး တခုလုံး ကို ဂ်ာမနီ ထိန္းခ်ဳပ္မွု ေအာက္ေရာက္ေအာင္ အေထာက္အကူျပဳခဲ့ပါတယ္။

အေနာက္တိုင္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို နိဂုံးခ်ဳပ္သြားသေလာက္နီးပါး ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဂ်ာမန္စစ္ေရးနည္း ပညာ ၅ ခုကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

ဂ်ာမန္ ပန္ဇာတင့္ကားတစီး
ပန္ဇာ VI သို႔မဟုတ္ က်ားတင့္ကား

ဒုတိယကမၻာစစ္ အေစာပိုင္းက ဂ်ာမန္စစ္တပ္မ်ားဟာ ပန္ဇာတင့္ကားမ်ားကို အသုံးျပဳကာ လၽွင္ျမန္ ၿပီး ပစ္အားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စစ္ဆင္ေရးေတြကို လုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ သတ္ျဖတ္နိုင္စြမ္းျမင့္မား တယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီ တင့္ကားေတြရဲ့ ဂုဏ္သတင္းထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။

တင္ကားေတြကို ပထမကမၻာစစ္အတြင္းက ၿဗိတိန္နိုင္ငံက တီထြင္ခဲ့တာျဖစ္ေပမယ့္ ဂ်ာမန္တပ္ေတြနဲ႔ အက္စ္ အက္စ္ တပ္ဖြဲ႕ေတြဟာ ပန္ဇာတင့္ေတြကို အထိေရာက္ဆုံး အသုံးခ်ကာ စစ္ရဲ့ ခ်ိန္ခြင္လၽွာကို ခံစစ္မွ ထိုးစစ္အေနအထားကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့ပါတယ္။

ဂ်ာမန္ေတြရဲ့ တင့္ကားတပ္ေတြဟာ Panzerkampfwagen III ႏွင့္ Panzerkampfwagen IV စတဲ့ တင့္ကားအမ်ိဳးအစားေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး သံခ်ပ္ကာစစ္ေျမျပင္မွာေတာ့ အဆုံးျဖတ္ေပးတဲ့ အခန္း က႑ကေန ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။

ပန္ဇာတင့္ေတြဟာ ၅၄တန္ေလးတာေၾကာင့္ ဒီကေန႔ေခတ္ အသုံးျပဳေနတဲ့ တင့္ကားေတြထက္ စာရင္ သိသိသာသာ ပိုမိုႀကီးမားကာ ထူထဲတဲ့ သံခ်ပ္ကာနဲ႔ ၈၈ မီလီမီတာ အေျမာက္ကိုပါ တပ္ဆင္ထားတဲ့ အတြက္ လြန္စြာေလးလံတဲ့ တင့္ကားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၄၂ ခုႏွက စတင္အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ က်ားတင့္ကားမ်ားရဲ့ KwK 36 အေျမာက္မ်ားဟာ မဟာမိတ္တို႔ရဲ့ တင့္ကားအတြင္းပိုင္းအထိ ဖ်က္ဆီးနိုင္ၿပီး၊ တင့္ကားမွာ သုံးတဲ့ သံခ်ပ္ကာေတြကလည္း မဟာမိတ္တို႔ ရဲ့ တင့္ကားဖ်က္လက္နက္ေတြရဲ့ ဒဏ္ကို ခံနိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဂ်ာမန္တပ္မွူးေတြဟာ ပန္ဇာတင့္ကားေတြကို အလိုအပ္ဆုံးေနရာျဖစ္တဲ့ ျပင္းထန္တို႔ တင့္ကားတိုက္ပြဲ မ်ားမွာ ျဖန႔္က်က္ပါတယ္။ ပန္ဇာတင့္ဟာ ကာကြယ္လွုပ္ရွားနိုင္မွု ဦးစားေပးတဲ့ ေယဘူယ် ထိုးစစ္ေတြ မွာ အသုံးျပဳတဲ့ တျခားတင့္ကားေတြနဲ႔ မတူဘဲ လွုပ္ရွားနိုင္မွု စြမ္းရည္ထက္ အကာအကြယ္နဲ႔ ပစ္အား ကိုသာ အဓိကထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

မက္ဆာစမစ္ တိုက္ေလယာဥ္(Messerschmitt Bf 109)

မက္ဆာစမစ္ တိုက္ေလယာဥ္ေတြဟာ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက စြမ္းရည္အျမင့္ဆုံး တိုက္ေလယာဥ္ ေတြျဖစ္ပါတယ္၊ သမိုင္းဝင္ဂ်ာမန္ ေလယာဥ္ဒီဇိုင္းထုတ္လုပ္သူ Willy Messerschmitt က ၁၉၃၀ ခုႏွစ္မွာ ပုံစံထုတ္ၿပီး တိုက္ေလယာဥ္ေဟာင္းမ်ား ေနရာမွာ အစားထိုးခဲ့ပါတယ္။

တိုက္ေလယာဥ္ဟာ Monocoque အမ်ိဳးအစား ကိုယ္ထည္၊ ထုတ္သြင္းနိုင္တဲ့ ဆင္းသက္ေရးကရိယာ နဲ႔ အေသပိတ္ထားတဲ့ ေမာင္းႏွင္ခန္းပါဝင္ပါတယ္။

Bf109A ေလယာဥ္အေစာပိုင္း အမ်ိဳးအစားေတြကို စပိန္ျပည္တြင္းစစ္မွာ သုံးခဲ့ၿပီး၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာ့ Me 109 ေလယာဥ္ေတြဟာ ဂ်ာမန္ေလတပ္အတြက္ အဓိကတိုက္ေလယာဥ္ျဖစ္လာပါတယ္။

လၽွင္ျမန္စြာ ဆုတ္တက္လွုပ္ရွားလြယ္႐ုံသာမက ၅၁ ကလီဘာ စက္ေသနတ္ႀကီး ၂လက္နဲ႔ ၂၀ မီလီမီ တာ စက္အေျမာက္တလက္တပ္ဆင္ထားပါတယ္။

မက္ဆာစမစ္တိုက္ေလယာဥ္ေတြကို ဥေရာပနဲ႔ ႐ုရွားနယ္နမိတ္မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေစကာ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္အထိ ၿဗိတိန္ေလတပ္မွ အပ က်န္ေလတပ္ေတြ အားလုံးထက္ သာလြန္တယ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳ ခဲ့ရပါတယ္။

စစ္အတြင္းမွာ ပုံစံသစ္ေတြျဖစ္တဲ့ အေဒါ့ဖ္ဂဲလန္း၊ ဝါနာ မိုးလ္ဒါးစ္နဲ႔ ဂ်ိဳဟန္းစတိန္းေဟာ့ စတဲ့ စြမ္း ေဆာင္ရည္ အရွိဆုံး ေလယာဥ္မွူးမ်ားေမာင္းႏွင္တဲ့ေလယာဥ္မ်ား ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး စုစုေပါင္း ၃၃၉၈၄ စင္းကို ဂ်ာမဏီႏွင့္ ခ်က္ကိုဆလိုဗက္ကီးယားမွာရွိတဲ့ စက္႐ုံေတြမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္း ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယားထုတ္တဲ့ Bf109 မ်ိဳးဆက္လို႔ ဆိုရမယ့္ Czech Avia 199 ေလယာဥ္ေတြဟာ ေနာက္ပိုင္း အစၥေရးေလတပ္ စတင္တည္ေထာင္ရာမွာ အဓိကအခန္းက ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။

MG-42 စက္ေသနတ္

အတြဲလိုက္ပစ္ရတဲ့ စက္ေသနတ္ေတြေၾကာင့္ ပထမကမၻာစစ္မွာ ထိခိုက္ေသေၾကမွုျမင့္မားခဲ့ရာ ကမၻာ စစ္ ၂ခုၾကားကာလ ဂ်ာမန္တပ္မေတာ္ဟာ MG-34 စက္ေသနတ္ကို ၁၉၃၄ ခုႏွစ္မွာ ျပင္ဆင္ ထုတ္ လုပ္ခဲ့ၿပီး အေလးခ်ိန္ေပါ့ပါးကာ တမိနစ္လၽွင္ က်ည္ ၁၂၀၀ အထက္ျမင့္မားတဲ့ ပစ္အားရွိခဲ့ပါတယ္။

အလၽွင္အျမန္ ေသနတ္ေျပာင္း လဲလွယ္တပ္ဆင္နိုင္ေပမယ့္၊ စစ္အတြင္း ထုတ္လုပ္မွုက စစ္ေျမျပင္ လက္နက္ထုတ္လုပ္ပုံနဲ႔ မတူပဲ လက္ပတ္နာရီထုတ္တဲ့ ပုံစံျဖစ္ေနတာေၾကာာင့္ ဝယ္လိုအား ျပည့္မီ ေအာင္ မထုတ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး။

စုစုေပါင္း အလက္ ၄ သိန္းအထိထုတ္လုပ္နိုင္ခဲ့ၿပီး၊ MG-42 ရဲ့ ျမင့္မားလွတဲ့ ပစ္အားဟာ ခံစစ္မ်ားမွာ အက်ိဳးျပဳၿပီး အထူးသျဖင့္ အေရွ႕ဖက္႐ုရွားစစ္မ်က္ႏွာက ေရြ႕လၽွားအရန္တပ္မ်ားမွာ အသုံးျပဳတဲ့အခါ ပိုမိုေကာင္းမြန္ပါတယ္။

ယူဘုတ္ေရငုတ္သေဘၤာ
ယူဘုတ္(U-Boat)

ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္းက ဂ်ာမန္ေရတပ္ဟာ အဓိကတပ္ဖြဲ႕မဟုတ္ခဲ့ေပ။ ပထမကမၻာစစ္ကလို ႀကီး မားတဲ့ ေရတပ္သေဘၤာအုပ္စုမ်ားကို တည္ေဆာင္ျခင္းမရွိေတာ့တာေၾကာင့္ အစဥ္အလာ ရန္သူ ၿဗိတိန္ ေရတပ္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ အကန႔္အသတ္ရွိတဲ့ ရင္းျမစ္ေတြကိုသာ အာ႐ုံစိုက္ေနရပါတယ္။

ျပင္သစ္ေရတပ္ကို တုံ႔ျပန္ရာမွာ ၾကည္းတပ္ကိုသာ အသုံးျပဳခဲ့ေပမယ့္ ၿဗိတိန္ေရတပ္ကိုေတာ့ ေရတပ္ ခ်င္းသာ တုံ႔ျပန္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း စစ္သေဘၤာႀကီးတြမရွိဘဲ အတၱလန္တိတ္ သမုဒၵရာမွာ တိုက္ခိုက္နိုင္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ တာေၾကာင့္ ဖ်က္စြမ္းအားႀကီးမ်ားတဲ့ U- Boat ေရငုပ္သေဘၤာေတြကို တည္ေဆာက္ခဲ့ရာ ေအာင္ျမင္ ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။

၁၉၃၉ မွ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္အတြင္း မဟာမိတ္ေရတပ္ သေဘၤာ ၂၇၇၉ စင္း စုစုေပါင္းတန္ခ်ိန္ ၁၄.၁ သန္း ကို ျမႇုပ္ပစ္ခဲ့နိုင္ခဲ့ရာမွာေတာ့ ေအာင္ျမင္မွုအရွိဆုံးကေတာ့ ယူဘုတ္မွာ U-48 ျဖစ္ၿပီး သေဘၤာ ၅၁ စင္းျမႇုပ္ပစ္နိုင္ ခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီပမာဏဟာ တန္ခ်ိန္ ၃၀၆၈၇၄ ရွိၿပီး ေခတ္သစ္ နိမစ္ အတန္းအစားေလယာဥ္သေဘၤာႀကီး ၃စီးရဲ့ အေလးခ်ိန္နဲ႔ ညီပါတယ္။

ယူဘုတ္ေတြရဲ့ ထိုးစစ္ေၾကာင့္ အတၱလန္တိတ္ သမုဒၶရာမွာ မဟာမိတ္တပ္ေတြရဲ့ လွုပ္ရွားမွုနဲ႔ စစ္သုံး ပစၥည္းပို႔ေဆာင္မွု ေႏွးေကြးေစခဲ့ၿပီး အေစာင့္အေရွာက္ျဖင့္သြားလာေစခဲ့ရ႐ုံသာမက ရိကၡာနဲ႔ အျခား ကုန္စည္အျမဲလိုလို ျပတ္ေတာက္ေနတာေၾကာင့္ ၿဗိတိန္အရပ္သားမ်ားကိုပါ ထိခိုက္ေစခဲ့ပါတယ္။

ကနဦးအစပိုင္း အားေကာင္းခဲ့ေပမယ့္ ၿဗိတိန္ရဲ့ တန္ျပန္တိုက္ခိုက္မွုေတြေၾကာင့္ ယူဘုတ္ေတြဟာ လွုပ္ရွားနိုင္ျခင္းမရွိေတာ့ဘဲ ေျမာက္အေမရိကနဲ႔ အေနာက္ဥေရာပၾကား ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း ကို မျပတ္ေတာက္နိုင္ေတာ့ကာ ယူဘုတ္တပ္ဖြဲ႕လည္း အဆုံးအရွုံးမ်ားခဲ့ပါတယ္။

ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ယူဘုတ္စုစုေပါင္း ၇၆၅ စင္းဆုံးရွုံးခဲ့ပါတယ္။

Panzerfaust တင့္ကားဖ်က္လက္နက္

ေခတ္သစ္စစ္ေျမျပင္မွာ ဂ်ာမန္က တင့္ကားမ်ားကို အလုံးအရင္း အသုံးျပဳလိုက္ျခင္းဟာ ျပႆနာကို မီးေမႊးလိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ ၿဗိတိန္၊ ဆိုဗီယက္နဲ႔ အေမရိကန္တို႔က အလား တူ အလုံးအရင္းနဲ႔ ရင္ဆိုင္လာရာ ဂ်ာမန္တပ္မ်ား ထိခိုက္လာေၾကာင့္ တင့္ကားဖ်က္လက္နက္မ်ား လိုအပ္ လာပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ Panzerfaust တင့္ကားဖ်က္လက္နက္ကို ထုတ္လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

Panzerfaust တင့္ကားဖ်က္လက္နက္ဟာ မယုံၾကည္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ရိုးရွင္းၿပီး၊ တႀကိမ္ သာ အသုံးျပဳနိုင္တဲ့ ေနာက္ကန္အားမဲ့ လက္နက္ျဖစ္ကာ ကိုက္ ၃၀အတြင္း ထိခိုက္မွု ျပင္းထန္၍ ၇.၉ လက္မအထိ ထြင္းေဖါက္နိုင္တာေၾကာင့္ မည္သည့္ မဟာမိတ္တင့္ကားကိုမဆို ေကာင္းစြာ ဖ်က္ဆီးနိုင္ပါတယ္။

ဒုတိယကမၻာစစ္ ေနာက္ပိုင္း ကေလးလူႀကီးအားလုံး ဂ်ာမန္တပ္မေတာ္ ပါဝင္လာရာ Panzerfaust ေၾကာင့္ တင္းကားဖ်က္ဆီးနိုင္သူမ်ားျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

တာတိုပစ္ ေနာက္ဆုံးခံကတုတ္လက္နက္ေၾကာင့္ မဟာမိတ္တင့္ကားမ်ားဟာ ဆြဲအေျမာက္လို တင့္ဖ်က္လက္နက္မပါတဲ့ ဂ်ာမန္ေျခလၽွင္တပ္ေတြကို သတိထားေစာင့္ၾကည့္လာရပါတယ္။

ဘာလင္ၿမိဳ႕သိမ္း တိုက္ပြဲမွာ Panzerfaust တင့္ဖ်က္လက္နက္ေၾကာင့္ ဆိုဗီယက္ တင့္ကားေတြမွာ စပရိန္ခံထားတဲ့ သံဇကာေတြကိုတပ္ဆင္ကာ ထိုတင့္ဖ်က္လက္ရဲ့ ရန္မွ ကာကြယ္ရန္ႀကိဳးစားခဲ့ရပါ တယ္။

ထိုစပရိန္စကာေၾကာင့္ တင့္ဖ်က္ထိပ္ဖူးဟာ တင့္ကားကိုမထိခင္ ေပါက္ကြဲသြားတာေၾကာင့္ ေနာင္ ဆယ္စုႏွစ္ အတန္ၾကာတဲ့အခါ အဲ့ဒီနည္းကို အေမရိကန္စစ္တပ္က Stryker သံခ်ပ္ကာယာဥ္မ်ားတြင္ အသုံးျပဳခဲ့ပါတယ္။

Ref:The Irrawaddy

ႏွစ္သက္ရင္ Share သြားႏိုင္ပါတယ္။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *