ဒုတိယ လူသတ္အမ်ားဆုံး အာဏာရွင္ (သို႕မဟုတ္) ဆိုဗီယက္ေခါင္းေဆာင္ “စတာလင္”

Posted on

ဂ်ိဳးဇတ္စတာလင္ (Joseph Stalin) ဟု ေက်ာ္ၾကားေသာ အမည္ရင္း အီရိုဆစ္ ပစ္ဆီယိုနိုဗစ္ ဇုဂရ္ွပ္လ္ရွိ သူအား ေကာ့ေကးရွပ္ ေတာင္တန္းမ်ားေပၚရွိ ယခင္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ျပည္နယ္တခုျဖစ္သည့္ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ (ယေန႔ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာနိုင္ငံ) ၌ ၁၈၇၉ တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ သားအျဖစ္ ေနာက္မွ ႐ုရွားဘာသာစားကို သင္ယူရသျဖင့္ သူ၏ ႐ုရွားစကားတြင္ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာသံဝဲသည္မွာ အလြန္သိသာသည္ဟု ဆိုသည္။ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုကို ႏွစ္အစိတ္ (၂၅) မၽွ အုပ္စိုးသြားၿပီး ကမ္းကုန္ေအာင္ ရက္စက္သူ၊ အလြန္အမင္း ၾကမ္းၾကဳတ္သူ အစရွိသျဖင့္ နာမည္ဆိုးရွိသမၽွ သမိုင္းတြင္သည္ အထိ ေက်ာ္ေဇာေလသည္။ အမွန္တကယ္တြင္လည္း လူေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီကာ သတ္ျဖတ္ခဲ့ သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။သမိုင္းတေလၽွာက္ လူေပါင္း သန္း ၂၀ေက်ာ္ကိုေသေၾကခဲ့သူ ၊ ဒုတိယလူသတ္အမ်ားဆုံး အာဏာရွင္အျဖစ္ေက်ာ္ၾကားသည္။ တဖက္တြင္လည္း ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စု၏ တန္ခိုးၾသဇာကို တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့သူ၊ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း နာဇီဂ်ာမနီတို့ကို အနိုင္ရသူအျဖစ္လည္း ထင္ရွား ပါေသးသည္။

#ငယ္ဘဝ
ငယ္စဥ္က အလြန္ဆင္းရဲခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ အေဖဖိနပ္ခ်ဳပ္သမားမွာ အရက္ အလြန္အကၽြံေသာက္ၿပီး သားျဖစ္သူကိုလည္း ႏွိပ္စက္သည္။ ထိုအရက္သမား ဖခင္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ အသက္ ၁၁ ႏွစ္သာ ရွိေသးသည့္ အီရိုဆစ္ က်န္ရစ္သည္။ ငယ္စဥ္က ပညာေရးအေနျဖင့္ ခရစ္ယာန္ က်မ္းစာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဆည္းပူးခဲ့ေသာ္လည္း ၁၈၉၉ တြင္ ေဖာက္ျပန္သည့္ အယူဝါဒမ်ားကို ျဖန္႔ခ်ီသည္ဟူ၍ ေက်ာင္းမွ ထုတ္ပယ္ခံရသည္။ ကြန္ျမဴနစ္ ေျမေအာက္ လွုပ္ရွားမွုမ်ားတြင္ တက္ႂကြစြာပါ၀င္ၿပီး ႐ုရွားဆိုရွယ္လစ္ပါတီ ႏွစ္ျခမ္းကြဲေသာ္ ေဗာ္ရွီဗစ္ပါတီ၀င္ ျဖစ္လာသည္။ နိုင္ငံေရးသမား အေနျဖင့္ ၆ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရၿပီး သံမဏိလူသားဟူေသာ အမည္ေျပာင္ကိုပါ ရရွိခဲ့သည္။

#အာဏာရယူျခင္း
၁၉၁၇ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ေရွ႕ဆုံးမွ ဦးေဆာင္သူ မဟုတ္ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း ကာလမ်ားတြင္ အလြန္တက္ႂကြစြာ လွုပ္ရွားလာသည္။ သို့ျဖင့္ ၁၉၂၂ တြင္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာသည္။ ထို့ေၾကာင့္ ၾသဇာႀကီးသူ ျဖစ္လာသည္ႏွင့္ အညီေနာင္တြင္ ၿပိဳင္ဘက္ကင္း အာဏာရွင္ဘ၀ကို တက္နိုင္ရန္ ေျခလွမ္းတရပ္ျဖစ္လာသည္။ လီနင္ မကြယ္လြန္မီကပင္ စတာလင္ကို မႏွစ္ၿမိဳ့ေၾကာင္း အထင္အရွား ျပခဲ့ၿပီး ရာထူးမွ ထုတ္ပယ္ရန္လည္း စိတ္ကူးရွိခဲ့သည္။

မိမိအား ဆက္ခံရန္အတြက္ ေလယြန္ထေရာ္စကီ ကိုလိုလားသည္။ သို့ေသာ္ ၁၉၂၄ တြင္ လီနင္ကြယ္လြန္သည္ႏွင့္ ထိုအခ်က္မ်ားမွာ စတာလင္၏ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္း ခံရေတာ့သည္။ ပါတီအာဏာကိုလည္း အတြင္းပိုင္းမွ အရာေရာက္သည့္ လက္ဖ္ကာ မိနက္ဖ္၊ ဂရီဂိုရီ ဇိေနာဖစ္ဗ္တို့ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး သုံးဦးေကာ္မတီဖြဲ႕ကာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည္။ ေနာက္အခ်ိန္တိုအတြင္း ထေရာ္စကီႏွင့္ သူ၏ ေနာက္လိုက္မ်ားကို ဖယ္ရွားၿပီးေနာက္ မိနက္ဖ္ႏွင့္ ဇိေနာ္ဖစ္ဗ္တို့ကိုပါ ႏွိပ္ကြက္သည္။

ထိုသို့ ပါတီတြင္း လူႀကိဳက္မ်ားသူမ်ားႏွင့္ ေနာက္လိုက္မ်ားကို ရွင္းလင္းၿပီးေနာက္တြင္ စတာလင္သည္ မိမိစိတ္တိုင္းက် လမ္းစဥ္မ်ားကို ခ်မွတ္အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ ထိုမွမၾကာမွီပင္ ပါတီတြင္းမွ မိမိကိုေထာက္ခံသူ လက္ယာယိမ္းမ်ားအား ေျခမွုန္းျပန္သည္။ ဤသို့ဆိုလၽွင္ ၁၉၃၄မွ စကာ စတာလင္တေယာက္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စု၏ တဦးတည္းေသာ အာဏာရွင္ ျဖစ္လာေတာ့သည္။

#အုပ္​စိုးသူဘဝ
အာဏာရသည္ႏွင့္ မိမိႏွင့္ သေဘာထား မညီသူမ်ားကို နိုင္ငံတ၀န္း ပိုက္စိတ္တိုက္ရွာေဖြၿပီး သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ေတာ့သည္။ အၾကမ္းအားျဖင့္ သုံးသည့္နည္းမွာ ႐ုတ္တရက္၀င္ ေရာက္သတ္ျဖတ္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး မိမိအႀကံေပးျဖစ္သည့္ ဆာဂိုင္းကိေရာ့ဗ္မွာ ပထမဆုံး သုတ္သင္ခံရသူ ျဖစ္လာသည္ (၁၉၃၄ ဒီဇင္ဘာ ၁)။ ထိုေနာက္ ထိုကိစၥကိုပင္ အေၾကာင္းျပကာ သုတ္သင္မွုေပါင္း မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ ဆက္လက္ျပဳလုပ္သည္။ သို့ျဖင့္ ၁၉၄၀ အေရာက္တြင္ ၁၉၁၇ ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ ၁၉၃၄ ပါတီကြန္ဂရက္တြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ပါတီတြင္း ေက်ာ္ၾကားသူမ်ားမွာ မက်န္ေတာ့ဟု ေျပာရေလာက္ေအာင္ ဖမ္းဆီး အျပစ္ေပး၊ သုတ္သင္ခံခဲ့ရၿပီျဖစ္သည္။

လၽွို့ဝွက္ပုလိပ္မ်ား၊ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားကို အသုံးျပဳၿပီး မည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မၽွ မေပးပဲ ဖမ္းဆီးျခင္း၊ ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ ဆိုက္ေဗးရီးယားသို့ နယ္ႏွင္ျခင္း၊ သတ္ျဖတ္ျခင္း အစရွိသည္တို့ကို သြက္လက္စြာ အသုံးျပဳသည္။ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမွ လူမ်ားကို သုတ္သင္ရာတြင္ ျပည္သူတို့ေရွ႕တြင္ ပါတီႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရး ဦးတည္ခ်က္မ်ားကို သစၥာေဖာက္သည္ဟု ကိုယ္တိုင္၀န္ခံေစၿပီး ေသဒဏ္စီရင္သည္။ ေဝဖန္ျခင္းႏွင့္ ကဲ့ရဲ့ေျပာဆိုျခင္းကို နည္းနည္းေလးမွ သီးခံျခင္းမရွိေပ။ သို့ျဖင့္ ၁၉၄၀ မွစကာ အစိုးရ၏ လက္တံမ်ားသည္ လူထုအလႊာ အသီးသီးထဲသို့ ပ်ံႏွံ၀င္ေရာက္ၿပီးျဖစ္ကာ အမ်ားဆႏၵ ဆိုသည္မွာလည္း ဆိတ္သုဥ္းရေတာ့သည္။

#စီးပြားေရးတည္ေဆာက္မွု
စီးပြားေရး ပုံေဖၚပုံမွာ စိုက္ပ်ိဳးေရးကို အမိန္႔ေပးသည့္ အသီးအႏွံကိုသာ စုေပါင္း စိုက္ပ်ိဳးေစသည့္ စီမံကိန္းစနစ္ျဖစ္သည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအတြက္ အလြန္မွ အဆင္မေျပျဖစ္ရကား အငတ္ေဘးေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အမိန္႔မနာခံျခင္းေၾကာင့္ နယ္ႏွင္ဒဏ္၊ ေသဒဏ္ေပးျခင္းတို့ေၾကာင့္လည္းေကာင္း လူ႔အသက္ သန္းႏွင့္ခ်ီဆုံးရွုံးၿပီးမွ ထိုစီမံကိန္းစနစ္ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆိုသည္။

စက္မွုကဏၭတြင္လည္း အထက္ပါအတိုင္း စီမံကိန္းမ်ားခ်မွတ္ကာ ႏွစ္တိုငါးႏွစ္ စီမံကိန္းမ်ားျဖင့္ တြန္းအားေပးသည္။ ေရတိုအတြင္း အလ်င္အျမန္ျဖစ္ထြန္းေသာ္လည္း ညံ့ကြက္၊ ဟာကြက္မ်ား မနည္းသည္မွာ ထင္ရွားလွသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ေၾကာင့္ အေျမာက္အျမား ဆုံးရွုံးေသာ္လည္း ထိုစီမံကိန္းမူဝါဒေၾကာင့္ စစ္ၿပီးကာလတြင္ အခ်ိန္တိုအတြင္း ကမၻာ့ဒုတိယအႀကီးဆုံး စက္မွုနိုင္ငံအျဖစ္ ေရာက္လာသည္။ သို့ေသာ္ သူမရွိသည့္ေနာက္ပိုင္း စစ္ေအးကာလ တေလၽွာက္လုံးတြင္ စီမံကိန္းစနစ္၏ အားနည္းခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စု၏ စီးပြားေရးမွာ အလြန္က်ပ္တည္း လာခဲ့ရသည္။

#ဒုတိယကမၻာစစ္စစ္ေအးကာလႏွင့္စတာလင္
၁၉၃၉ ၾသဂုတ္တြင္ ဟစ္တလာႏွင့္ စတာလင္တို့ မက်ဴးေက်ာ္ေရး စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုသည္။ ႏွစ္ပတ္အၾကာတြင္ ဟစ္တလာက ပိုလန္အေနာက္ပိုင္းကို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္သလို မေရွးမေႏွာင္းတြင္ စတာလင္၏ ဆိုဗီယက္တပ္မ်ားက ပိုလန္အေရွ႕ျခမ္းကို သိမ္းယူသည္။ ထိုေနာက္ပိုင္းတြင္ လတ္ဗီးယား၊ လစ္သူေဝးနီးယားႏွင့္ အက္စတိုးနီးယားတို့ကို ဆက္တိုက္ သိမ္းယူၿပီး ထိုနိုင္ငံငယ္ေလးမ်ားကလည္း လက္နက္ခ်ၾကသျဖင့္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စု၀င္ ျပည္နယ္မ်ား ျဖစ္ရသည္။ ရိုေမးနီးယားကို ၿခိမ္းေျခာက္ အညံ့ခံေစၿပီး ဖင္လန္မွာ အညံ့မခံသျဖင့္ တိုက္ယူသည္။

ထိုသို့တိုက္ရသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မွာ နာဇီဂ်ာမနီရန္မွ ကာကြယ္ရန္ဟု ဆိုေသာ္လည္း စစ္ၿပီးေသာ္ ထိုနိုင္ငံမ်ားကို ျပန္လည္ လက္မလြတ္ေတာ့ပဲ ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ တဆက္တည္းပင္ စစ္အၿပီး အေရွ႕ဥေရာပ နိုင္ငံမ်ားတြင္ ႐ုရွားတပ္မ်ား ခ်ထားခဲ့သည့္ အေျခခံျဖင့္ ကြန္ျမဴနစ္အစိုးရမ်ားကို တည္ေထာင္ေပးသည္။ သို့ျဖင့္ စစ္ေအးေပၚေပါက္လာရၿပီး အေမရိကန္ ဦးေဆာင္သည့္ အေနာက္ျခမ္းႏွင့္ ဆိုဗီယက္ဦးေဆာင္သည့္ အေရွ႕ျခမ္းတို့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္မၽွ အားၿပိဳင္ၾကေတာ့သည္။ ထိုစစ္ေအးကာလအတြင္း တဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ အဏုျမဴ လက္နက္မ်ားျဖင့္ အျပန္အလွန္ ၿခိမ္းေျခာက္ၾကၿပီး လူသားမ်ိဳးႏြယ္ တခုလုံးအတြက္ စိုးရြံ့ဖြယ္ရာမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။

ဆိုဗီယက္တပ္မ်ား မရွိသည့္ ယူဂိုစလားဗီးယား ျပည္ေထာင္စုတြင္ ကြန္ျမဴနစ္အစိုးရ ေပၚေပါက္ေသာ္လည္း စတာလင္၏ ၾသဇာ မခံသည့္အတြက္ အျခားဥေရာပ ကြန္ျမဴနစ္နိုင္ငံမ်ားတြင္ ထိုနည္းတူျဖစ္မည္ကို ကာကြယ္သည့္အေနျဖင့္ ျဖဳတ္၊ ထုတ္၊ သတ္ လမ္းစဥ္ကို က်င့္သုံးျပန္သည္။ သို့ျဖင့္ စစ္ေအးကာလမ်ားအတြင္း ဆိုဗီယက္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ေကဂ်ီဘီမွာလည္း နာမည္ေက်ာ္လာသည္။

#ဘဝနိဂုံႏွင့္ေနာက္ဆက္တြဲ

၁၉၅၃ ဇန္နဝါရီလတြင္ ဆရာ၀န္မ်ားအား ဆိုဗီယက္ အစိုးရအရာရွိႀကီးမ်ားကို ေသေၾကာင္းႀကံသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ အစုလိုက္အျပဳံလိုက္ ဖမ္းေစသည္။ သို့ျဖင့္ အမ်ားက အစုလိုက္အျပဳံလိုက္ သတ္ျဖတ္မွုမ်ိဳး ျပန္ၾကဳံရေတာ့မည့္ အေရးေၾကာင့္ စိတ္ေျခာက္ျခား ေနရစဥ္ ၅၊ မတ္တြင္ ကရင္မလင္မွ အသက္ ၇၃ ႏွစ္အရြယ္ရွိ အာဏာရွင္ႀကီး စတာလင္ ကြယ္လြန္ေလသည္။ အေလာင္းကို လီနင္နည္းတူ ရင္ျပင္နီတြင္ ေဆးစီရင္ၿပီး အမ်ားၾကည့္ရွုခြင့္ ေပးခဲ့ေသးေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆိုဗီယက္ အာဏာရွင္ျဖစ္လာသည့္ နီကာတာ ခ႐ူးရွက္က အေလာင္းကို ထုတ္ယူၿပီး လူထုေရွ႕ေမွာက္တြင္ ႀကိမ္ျဖင့္ရိုက္ကာ အရွက္ခြဲရွုံ႔ခ်ခဲ့သည္။

#မိသားစု
၁၉၀၄ တြင္ လက္ထပ္သည့္ ပထမဇနီးမွာ ႏွစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ အဆုပ္ေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္ၿပီး ဂ်ေကာ့အမည္ရွိ သားတေယာက္ က်န္ခဲ့သည္။ သို့ေသာ္ ထိုသားမွာလည္း ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဆိုဗီယက္တပ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းရာမွ ဂ်ာမနီတို့ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရသည္။ ဂ်ာမနီက အက်ဥ္းသားျဖင့္ လဲလွယ္ရန္ ေတာင္းဆိုေသာ္လည္း စတာလင္က လက္မခံသျဖင့္ ဂ်ေကာ့တေယာက္ ဂ်ာမနီအက်ဥ္းစခန္းအတြင္း ကြယ္လြန္ရွာသည္။

၁၉၁၉ ဒုတိယအႀကိမ္ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး ၁၉၃၂ အေရာက္တြင္ ထိုဒုတိယဇနီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းႀကံၿပီး ေသသည္။ သားတေယာက္၊ သမီးတေယာက္ က်န္ရစ္သည္။ သားမွ ဆိုဗီယက္ေလတပ္တြင္ အမွုထမ္းသည္။ အရက္အလြန္အကၽြံ ေသာက္ၿပီး ၁၉၆၂ တြင္ ေသသည္။ သမီးျဖစ္သူ ဆဗက္လာနာမွာ ၁၉၆၇ တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသို့ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့သည္။

#မ်က္ေမွာက္ေခတ္
စတာလင္ေပၚ ႐ုရွားတို့ရဲ့အျမင္က ရွုပ္ေထြးေနဆဲျဖစ္ၿပီး အခ်ိဳ့က
သူ႔အား စစ္အာဏာရွင္ဟု ယူဆေနခ်ိန္တြင္ အခ်ိဳ့ကေတာ့ သူ႔အား စြမ္းေဆာင္နိုင္သူ ေခါင္းေဆာင္ရယ္လို့ ထင္မွတ္ေနၾကဆဲျဖစ္ေလသည္။

ကိုးကား
ေက်ာ္စြာ၁၀၀- ေဒါက္တာသန္းထြန္း
ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း
L-ေကတီ